сяцца. Пастаўце, дзе трэба, знакі прыпынку. 1. Вопытны журналіст ён упершыню адчуў сябе нія кавата, знаёмячыся з чалавекам (І. Шамякін). 2. Сашу ак лепшага спартсмена паслалі на рэспубліканскія спа Борніцтвы. 3. Над апусцелым полем дружна ўзлятаюц пародкі шпакоў прадвеснікаў блізкае восені (М. Лынь соў). 4. Камень як будаўнічы матэрыял шырока выка ыстоўваецца ў наш час. 5. Як спецыяліста чыгуначнай правы накіравалі дзядзьку ў падрыўную групу (М. Луп якоў). 6. Сабака па клічцы Амур упэўнена пайшоў па леду. 7. Сама дарога стары гасцінец была абсаджан оўстымі ліпамі, клёнамі і таполямі (А. Чарнышэвіч) - У маім жыцці пачаўся жнівень самая багатая пар

Разбор заданий:

1. «Вопытны журналіст ён упершыню адчуў сябе ніякавата, знаёмячыся з чалавекам (І. Шамякін).» – Тут трэба паставіць працяжнік перад «ён», бо гэта апушчэнне выказніка, і коску перад дзеепрыслоўным зваротам «знаёмячыся з чалавекам».

2. «Сашу як лепшага спартсмена паслалі на рэспубліканскія спаборніцтвы.» – Тут коскі не патрэбныя, бо «як лепшага спартсмена» – гэта зварот, які не вылучаецца коскамі.

3. «Над апусцелым полем дружна ўзлятаюць пародкі шпакоў – прадвеснікаў блізкай восені (М. Лынькоў).» – Тут трэба паставіць працяжнік перад словам «прадвеснікаў», бо яно з’яўляецца дадаткам, і коскі для вылучэння ўстаўной канструкцыі (М. Лынькоў).

4. «Камень, як будаўнічы матэрыял, шырока выкарыстоўваецца ў наш час.» – Тут трэба паставіць коску перад «як», бо «як будаўнічы матэрыял» – гэта параўнальны зварот.

5. «Як спецыяліста чыгуначнай справы накіравалі дзядзьку ў падрыўную групу (М. Лупсякоў).» – Коскі не патрэбныя. Тут трэба вылучыць аўтарства ў дужках.

6. «Сабака па клічцы Амур упэўнена пайшоў па следу.» – Тут коскі не патрэбныя, бо няма ніякіх зваротаў ці ўстаўных канструкцый.

7. «Сама дарога, стары гасцінец, была абсаджана гойнымі ліпамі, клёнамі і таполямі (А. Чарнышэвіч).» – Тут трэба вылучыць «стары гасцінец» коскамі як адасобленае азначэнне, і вылучыць аўтарства ў дужках.

8. «У маім жыцці пачаўся жнівень – самая багатая пара.» – Тут трэба паставіць працяжнік, бо гэта апушчэнне выказніка.