2) Ад лютай летняй спёкі гарыць сухі пясок, і пачарней далёкі нахмураны лясок (П. Глебка).
4) Над хвалямі змагалася з ветрам адзінокая чайка, але вось і яна знікла кудысьці (В. Вольскі).
5) Саша гіачырванела, і сэрца яе ўраз напоўнілася пяшчотай да гэтай добрай жанчыны (І. Шамякін).