2.5 Правапіс у/ў

2.5 Правапіс у/ў

Ў (нескладовае) пішацца:

1. пасля галосных у пачатку, у сярэдзіне і на канцы слова: на ўсю моц, пайсці ў лес, настаўнік, кроў. Аднак ў канцы запазычаных слоў ненаціскное ў не скарачаецца: Ландаў, ток-шоў, фраў, ноу-хаў;
2. пасля галосных у пачатку і ў сярэдзіне слова (у лексіцы славянскага і неславянскага паходжання), калі ў знаходзіцца не пад націскам: ва ўніверсітэце, джоўль, саўна, але аўл, саксаўл;
3. пасля злучка (дэфіса) і двукосся, калі папярэдняе слова заканчваецца на галосную: жанчына-ўрач, класна-ўрочны, аб'яднанне «Вясёлка» ўзнагародзілі;
4. пры гістарычным чаргаванні [л] — [ў]: да[л]а — да[ў], мы[л]а — мы[ў];
5. пры пазіцыйным чаргаванні [в] — [ў]: ла[в]а — ла[ў]ка, сло[в]а — сло[ў]ца.

У (складовае) захоўваецца ў запазычаных словах, якія заканчваюцца на -ус, -ум (канчаткі ў лацінскай мове): архіварыус, акварыум і ў пачатку ўласных імён і назваў (незалежна ад паходжання): ва Уз-бекістане, на Украіне, Тамара Уладзіміраўна.