1. Текст менән танышығыҙ. Унда бирелгән әҫәр төшөнсәһе тураһында фекер алышығыҙ. Ә нимә һуң ул аргымак? Юл башлар атҡа бирелгән был атама берәй нимә аңлатмаймы икән? Ни өсөн серле әҫәр хәрефтән тора? Ни өсөн ул һүҙҙе әйткән менән күңел ҡанаты елпенеп ҡуя? Атаманың мәғәнәһенә нығыраҡ иғтибар иткән, күңел күҙе менән байҡау яһаған, ысынлап та, ябай ғына һүҙ түгел аргымак! Ул һиңә, миңә, халҡыбыҙға, киләсәккә юл башлаусы серле һүҙҙәрҙән хасил булған: аң, рух, ғәм, ырыҫ, моң, аҡыл, ҡот. Бына ошо ат төшөнсәһе беҙгә үҙебеҙҙе аңларға юл башларға тейеш. Ошо ат төшөнсәһе эсенә һыйған мәғәнәгә эйә булыу артынан Кеше, Кешелек донъяһы, Халыҡ, Милләт барыҡса килгән, һәм йәшәйеш хасил булған. Әгәр беҙ ошо аргымактың ялына элексен алып атланһаҡ, юл саҡта аңбыҙҙы яһтырыр, рухыбыҙҙы ҡанатланыр, ғәмебеҙ уяныр, ырыҫыбыҙ ишәйер, моңобоҙ дәртләнер, аҡылыбыҙ зирәкләнер, ҡото­боҙ нурланыр... (М. Бу­раҡаеванан). Аң, рух, ғәм, ырыҫ, моң, аҡыл, ҡот һүҙҙәренә өлгө буйынса синквейн төҙөгөҙ. Өлгө: 1. Арғымак. 2. Етәҙ, ҡыйыу. 3. Елә, алға бара, өйҙәй. 4. Арғымак ат юл башлай. 5. Ат.

Текстта «арғымак» һүҙе халыҡты, кешене һәм киләсәкте алға әйҙәгән рухи көс символы итеп аңлатыла. Ул аң, рух, ғәм, ырыҫ, моң, аҡыл һәм ҡот төшөнсәләрен берләштерә.

Түбәндәге синквейндар өлгө буйынса төҙөлдө:

1. Аң
   Зирәк, тәрән.
   Аңлай, уйлай, төшөнә.
   Аң кешегә дөрөҫ юл күрһәтә.
   Зиһен.
2. Рух
   Көслө, ҡыйыу.
   Ҡанатландыра, күтәрә, һаҡлай.
   Рух кешене ауырлыҡтарҙан үткәрә.
   Ҡеүәт.
3. Ғәм
   Иғтибарлы, хәстәрлекле.
   Уята, борсой, яҡынайта.
   Ғәм кешеләрҙе битараф булмаҫҡа өйрәтә.
   Хәсрәт.
4. Ырыҫ
   Бәхетле, бәрәкәтле.
   Килә, ишәйә, һаҡлана.
   Ырыҫлы йортта тыныслыҡ була.
   Бәхет.
5. Моң
   Һағышлы, матур.
   Йырлай, тирбәтә, тулҡынландыра.
   Моң күңелдең иң тәрән серҙәрен аса.
   Һағыш.
6. Аҡыл
   Зирәк, аҡыллы.
   Уйлай, кәңәш итә, юл күрһәтә.
   Аҡыллы ҡарар тормошто яҡшырта.
   Зиһен.
7. Ҡот
   Нурлы, изге.
   Нурландыра, һаҡлай, шатландыра.
   Ҡот булған ерҙә именлек йәшәй.
   Именлек.