Ответ:

Аднародныя члены сказа падкрэслены тэгам . Коскі пастаўлены паміж аднароднымі членамі без адзіночнага злучніка, а таксама перад супраціўным злучнікам «але».

  1. За вокнамі цагніка прамільгнулі хаты, палі, лясы.
  2. Прыдарожная канава зараслa травой з жоўтымі і чырвонымі кветачкамі. Аднародныя азначэнні злучаны адзіночным «і», таму коска не патрэбна.
  3. Фрагмент сказа на фота неразборлівы: «Наста гладкі паглядзела іх паполa паліва». Каб правільна вызначыць аднародныя члены, патрэбны дакладны тэкст.
  4. Чырвоныя баравікі, ружовыя сыраежкі хаваліся ў траве.
  5. Вавёрка села на галінку, некалькі разоў цокнула.
  6. Пад дажджом намоклі клёны і дубы. Адзіночны злучнік «і» коскай не аддзяляецца.
  7. Рыхтуй летам сані, а зімой калёсы. Коска ставіцца перад супраціўным злучнікам «а».
  8. Пайшоў дробны, але спорны дождж. Коска ставіцца перад «але».
  9. Вавёркі кормяцца арэхамі, ягадамі, грыбамі.
  10. Узняўся моцны вецер, але хмар не разагнаў. Коска ставіцца перад «але».
  11. Пустая стала ў полі, на лузе і ў лесе. Перад апошнім аднародным членам стаіць адзіночнае «і», таму коска не патрэбна.
  12. Прынеслі з саду грушы, крутабокія яблыкі, слівы.